Volg je eigen weg...

Op het moment van schrijven ben ik een maand in Portugal aan het wonen en werken. Wat me ook inspiratie geeft voor het schrijven van deze blog. Met de titel volg je eigen weg...

Een maand in het buitenland wonen en werken vraagt ook moed en buiten de gebaande paden durven gaan. Mijn vertrouwde omgeving achter me laten. Een maand op mezelf zijn zonder mijn partner. Wat ben ik blij dat ik ondanks dat deze stap heb gezet. Want hoe vaak laten we ons niet leiden door al die bekende beren op de weg? Kan dat wel een maand weg? Wat zullen anderen er wel niet van vinden? Rijden in Portugal op die binnenwegen lukt mij dat wel? Etc etc. Interessant om zo mijn eigen gedachtengang eens te hebben geobserveerd en te merken hoe vaak ik mezelf vast kan zetten vanuit angst.

Zo was ik bang om te gaan rijden, omdat ik wist dat de weg naar mijn werkplek heel erg steil is en offroad dus met de nodige kuilen. Ik in een auto moest rijden die niet van mij was en er al snel een angst kwam wat als ik schade rijd? Al vrij snel had ik geen keuze, want ik moest ook met cliënten rijden en wilde wel een beetje beslagen ten ijs komen. Ik dus in de auto en het rijden ging goed tot ik op de terugweg de steile berg op moest en moest draaien. Het was achteraf te smal om dit goed te kunnen doen en de auto net een muurtje schampte en er een kras ontstond. Daar zat ik dan mijn grote angst werkelijkheid. Na hulp te hebben gekregen van een collega en het melden van dit incident (lees kleine kras) en de relaxte houding van mijn collega. Viel er een last van mijn schouders en kon ik er wel om lachen. Hier was ik dan zo bang voor en nu is het gebeurd en de wereld is niet vergaan. Sterker nog het hielp me om in te zien dat de reactie die ik verwachte niet kwam. Het was angst vanuit een oude overtuiging en verwachting dat ik het wel allemaal goed moest doen.

De weken erna ben ik gewoon weer op pad gegaan met de auto en genoot ik van de vrijheid die het me bracht. Van het besef dat het ook leuk en avontuurlijk is rijden in een ander land om nieuwe plekken te ontdekken. Het avontuurlijke kind in mij kreeg ruimte en de vrijheid, waardoor ook mijn kwaliteiten weer naar de voorgrond kwamen. Deze kon ik afgelopen weken inzetten in mijn werk. Ik kon genieten van de bodyawerness blokken die ik zelf vorm mocht geven. Om cliënten uit te nodigen weer contact te maken met hun lichaam. Hun eigen beweging en impulsen te laten volgen. Te zien hoe ze hun angsten aangaan ondanks alle ongemakkelijkheid en beren. Het is mooi om te zien wat er kan ontstaan als je, je eigen weg durft te gaan. Het avontuurlijke, de kracht, speelsheid en het plezier die dan ontstaat. Dit te hebben gezien en ervaren bij mezelf en de cliënten en te weten dat ook ik mens ben. De kras op de auto stond hier mooi symbool voor. Zo hebben we allemaal onze eigen uitdagingen en angsten. Durf jij je eigen weg te volgen? Laat jij je leiden door de angst of de liefde? Ben je ook nieuwsgierig naar jouw beweging of weet je niet goed wat jouw pad is? Wil je meer ruimte of avontuur? Of houd je jezelf klein en wil je wat anders? Zoek je hulp of ondersteuning hierbij? Voel je vrij om contact op te nemen. Ik ga graag samen met jou op onderzoek.